Zero Waste : โรงเรียนนี้ไม่มีขยะ

ฐิตินันท์ ศรีสถิต, อวยพร แต้ชูตระกูล

ใครจะคิดบ้างว่า “พริกน้ำปลา 1 ถุง” ที่มาพร้อมกับข้าวห่อสารพัดเมนู จะนำมาซึ่งความทุกข์ระทมได้ถึงขีดสุดเมื่อเวลาผ่านเลยไปวันแล้ววันเล่า จากกลิ่นเหม็นเน่า
และรูปร่างหน้าตาที่เปลี่ยนแปลงไปของเศษอาหารหลายหลากที่มาอยู่รวมกันเป็นกองขยะนี้เอง ได้กลายเป็นจุดกำเนิดให้โรงเรียนแห่งหนึ่งในย่านบางขุนเทียน
ซึ่งเป็นชานเมืองของกรุงเทพมหานครก้าวไปสู่ความสร้างสรรค์และมุ่งมั่นว่าจะเปลี่ยนกองขยะไร้ค่าให้กลายเป็นทรัพยากรให้ได้

แต่กว่าจะทำให้ความหมายของคำว่า Zero Waste : ของเสียเหลือศูนย์ ปรากฏให้เห็นอย่างเป็นรูปธรรมได้นั้น ต้องอาศัยกลยุทธ์ที่หลากหลาย เพื่อกระตุ้น
ให้เกิดความร่วมมือจากสมาชิกทุกคน

...และเรื่องราวแห่งความสนุกทั้งหมดนี้ก็เกิดขึ้น ณ โรงเรียนรุ่งอรุณแห่งนี้

เตรียมปฏิบัติการ...สลายภูเขาขยะ

ตัวเลข 1,200 คนคือจำนวนสมาชิกทั้งครู นักเรียน และเจ้าหน้าที่ของโรงเรียนรุ่งอรุณ ซึ่งเปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาลจนถึงมัธยมศึกษาปีที่ 6 อาจไม่มาก
เมื่อเทียบกับโรงเรียนทั่วไป แต่ก็เป็นเรื่องไม่ง่ายสำหรับการผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในระดับลึกลงไปถึง “วิถีชีวิต” ของสมาชิกทั้งหมด

...แต่โจทย์ที่ท้าทายก็กลายเป็น “ปัญหาขยะล้นโรงเรียน” ...

...206 กิโลกรัม/วัน คือปริมาณขยะที่บรรดาสมาชิกของชุมชนโรงเรียนรุ่งอรุณ มีส่วนช่วยกันผลิตขึ้นมา..

...และมีเพียง 1 วันต่อสัปดาห์เท่านั้นที่รถขยะของกรุงเทพมหานครแวะเวียนมาจัดเก็บให้พ้นไปจากรั้วโรงเรียน...

...นั่นหมายความว่ากว่ารถเก็บขยะจะมาถึง ความเน่าเหม็นกองโตจะมีน้ำหนักรวมถึง 1,070 กิโลกรัม...

...เกิดอะไรขึ้นบ้างหลังจากนั้น...

แน่นอนว่า ปัญหาจากขยะกองโตที่ซุกซ่อนอยู่ในถุงดำ ไม่เพียงแต่ทำให้โรงเรียนที่ได้ชื่อว่าสวยงาม สภาพแวดล้อมดี และมีการเรียนการสอนในแนว “วิถีพุทธ”
ต้องมัวหมองในเชิงทัศนียภาพเท่านั้น หากแต่กลิ่นเหม็นเน่าที่เกิดจากซากเศษอาหาร และแมลงวันฝูงยักษ์ยังรบกวนไปถึงเพื่อนบ้าน ข้างรั้วโรงเรียนซึ่งเป็น
หมู่บ้านสวยงามอีกด้วย

...ระยะเวลา 3 เดือนคือการตีฆ้องร้องป่าวครั้งแรกที่ดังขึ้นจาก รศ. ประภาภัทร นิยม ซึ่งเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนรุ่งอรุณว่าจะจัดการกับกองขยะที่ล้นโรงเรียนให้ได้ โดยประกาศว่าถึงเวลา “ทุบคอกขยะ”

ขณะที่ “ครูดุจ” อภิดลน์ เจริญอักษร พร้อมกับ “ครูปุ้ย” ปราณี หวาดเปีย และ “พี่จักรชัย” จักรชัย กุลวงศ์ จากฝ่ายจัดการทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม กลายเป็น
“3 ทหารเสือ” ที่จะเป็นหัวหอกสำคัญสำหรับการลุกขึ้นมาเปิดปฏิบัติการ “สลายภูเขาขยะ” ณ โรงเรียนรุ่งอรุณแห่งนี้ด้วยยุทธวิธี “คัดแยกขยะ” เพราะเชื่อว่าใน
กองภูเขาขยะ ยังมีทรัพยากรซุกซ่อนอยู่จำนวนไม่น้อย

...ขบวนการสร้างปาฏิหาริย์เพื่อแปลงร่างขยะให้เป็นทรัพยากรจึงเริ่มต้นขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ 2547...

ที่มา : http://www.greenworld.or.th/globalw/1_global_zero%20waste.htm